De rode koffer

De rode koffer nam de afgelopen weken zo’n 270 kinderen mee op reis.
Naar Afghanistan: land van tinteltenen, sultanvogels en soldaten.
We tolden met de koffer door de tijd of suisden op het vliegende bed door de ruimte, gierden van het lachen, werden stil van zoveel moois.
We broedden een ei uit met de warmte van fantasie
en een supergek wezen toonde ons de kracht van papieren vriendschap.

Nieuwe horizonten, nieuwe avonturen, nieuwe vrienden.
Precies zo hoort een reis te zijn. Schrijfblok foto

Dank aan al mijn reisgenoten.

Lezen voor Afghanistan

De rode koffer staat vol ongeduld te wachten.
Volgende week reist ze naar lagere school ‘De Kriebel’.
Alle kinderen mogen mee op avontuur.
Heel eventjes.  Naar Afghanistan… land van droomvliegers, sultanvogels, tinteltenen en vliegende bedden.
Het wordt een echte ontdekkingstocht.
Maar zoveel kinderen… passen die allemaal in één koffer?
Spannend!IMG_20170201_213708_977

Gedichtendag 2017

Dit gedicht is vederlicht
dwarrelt als een woordenvlokje
tederspeels op dit kribbelblokje.

Blaas het in een doosje
verstop het in een vergeten hoek
en je zal merken, na een poosje
zijn de zoete zinnen zoek.

Maar wanneer je het niet meer verwacht
fluistert het dichtsel fluweelzacht
‘Maak mij open, luister goed189280_thumb_612x409
naar wat poëzie met je doet.’

De wollen woorden
strelen je gezicht.
Winterwantenwarm
is het gedicht.
Je tintelt, je gloeit.
Geluk groeit.
En jij zwicht.

Winterwoorden

Koude waaiert uit
naar alle hoeken van het land,
laat adem wolkjes worden
achter een wolgeschoende hand.winter

Poezenpasjes knerpen
op een diamanten grastapijt
en wangen gloeien rood
wanneer Koning Winter erin bijt.

Maar…
een kop choco, een bakje troost
en een dik beboterde toast
verwarmen mij van teen tot oren,
ontdooien wat Winter had bevroren
en vouwen een deken om mijn hart.